Witamy w Sheffield!
Bijącym sercu przemysłowej północy Anglii!
Klejnot w koronie Yorkshire jest domem dla ponad pół miliona ludzi,
a tysiące przybywają tu codziennie na zakupy i do pracy.
Wszystko to zbudowane na najważniejszym przemyśle Sheffield, stali.
W miejskich walcowniach, kuźniach
i zakładach pracuje 90.000 ludzi
oraz najwyższej klasy maszyny do produkcji najlepszej na świecie stali.
Od odpornych na rozciąganie dłuźnic
po nierdzewne sztućce na twój stół.
Ale nie tylko cięźką pracą żyją mieszkańcy Miasta Stali.
Mogą spędzić dzień pluskając się na basenie,
kibicując jednej z naszych wspaniałych drużyn
lub chodząc po sklepach.
Ale kiedy słońce zachodzi, zaczyna się prawdziwa zabawa
w licznych nocnych klubach i dyskotekach.
Tak, ludzie w Yorkshire potrafią się dobrze zabawić!
I czasy są równieź dobre dla miejskiego budownictwa!
Sheffield świeci przykładem w planowaniu miejskim.
Wiktoriańskie slumsy zostały wyburzone, aby ustąpić miejsca domom przyszłości.
Dzięki stali
Sheffield to naprawdę jest
miasto na topie!
25 LAT PÓŹNIEJ
Gaz, kto ci kupi zardzewiałą dłużnicę?
- Daj spokój. - Tato, to jest kradzież!
Nie, to uwalnianie, kochany. Uwalnianie.
Gaz, poczekaj.
Pracowaliśmy tu dziesięć lat. A teraz zobacz.
- A co, jak nas złapią? - Nie dostaje się kartoteki do 16 lat.
- Tylko nie mów nic mamie. - Hej, słuchajcie.
Muzyka.
Cholera jasna!
- Co oni robią? - To orkiestra zakładowa. Ciągle działa.
To chyba jedyna rzecz tutaj.
Uwaga! Ochrona nadchodzi.
"To zajmie tylko chwilę", mówisz?
"To zajmie tylko chwilę". Co teraz?
Zamknij się. Myślę.
Czy nie możemy robić normalnych rzeczy czasami?
To jest normalne! Co nie, Dave?
Ó tak. Codzienność.
Ten grat chyba tonie.
Podnieś to i spróbuj przeciągnąć na drugi brzeg.
Właśnie tak.
O cholera jasna, Nathe!
Każdy z nich 20 funciaków, każdy! Były na alimenty za ciebie!
- O cholera. - Cudownie.
Nathe!
Nathan!
- Kurwa mać! - Właź tu z powrotem!
Jezu! Nie wierć się!
Nie ruszaj się, nie ruszaj.
Dobra.
No i co twoja inicjatywa ma do powiedzenia na ten temat, palancie?
Uwaga, ktoś nadchodzi.
- W porządku? - Tak, nieźle.
"Nieźle"?
Nie zabrzmiało jak cholerne SOS!
Dobra, nie wkurzaj się.
Cholera!
Moje dżinsy są przemoczone jak diabli!
Trzeba było ściągnąć ciuchy.
- Co jest? Nieśmiały jesteś? - Cicho! Zamknij się, dobra?
Uważaj, Dave.
- W porządku, złotko? - Tato!
Co sądzisz, Dave? Osiem? Może nawet i dziewięć.
- Nie można rzec, aż nie zobaczy się cycków. - Tato!
- A to co? - To te chłopaki Chippendale.
- Co to? - Ci tancerze. Mama o tym w kółko gada.
Chyba żartujesz! Musi się czuć desperacko.
- Wszystkie czekacie na mnie, co? - Tak! Aż pójdziesz do domu!
Wiecie, gdzie mnie szukać, jak wam się znudząte pedały.
- Tato! - Chodź, Gaz, skostniałem.
"Tylko dla kobiet"?
Skubane cwaniaki! To cholerny klub dla panów!
Znaczy, tylko spójrz na to!
Coś taki zadowolony?
Na początek, to on nie ma fiucika.
Zadna siłownia ci w tym nie pomoże, kolego!
Zadna porządna kobieta się tam nie pokaże.
Jean się pokaże.
O Dave, co jest grane?
To jej pieniądze, nie?
Kurwa mać! Pozwalasz, żeby jakiś pedał machał jajami do twojej żony?!
Gdzie twoja duma?!
Już i tak zaciągnęła cię do odkurzania! Widziałem i przemilczałem! Ale to? Nie, nie.
- Wyciągaj ją stamtąd. - Nie da rady, to tylko dla kobiet.
Szybciej, co? Nogi mi zdrętwiały.
Oto wdzięczność! Wjeżdżamy dla ciebie do Alei Smierci, grubasie.
Nie moja wina, że nie mogę się przecisnąć.
Dobra. Poczekam tu na czatach.
Znajdź ciocię Jean i powiedz jej, że wujek Dave chce zamienić słówko na zewnątrz.
- Muszę? - Sprytny chłopak. Leć już.
Sciągać! Sciągać! Sciągać!
Nie będę czekała w tamtej kolejce.
Zawsze chciałam zaglądnąć do męskiej toalety.
Te mięśnie!
Nie chodzi o ich ciała, Bee. Sęk w tym, co z nimi robią.
Nie wiem, o co ty się martwisz, z tym wiesz-kim na twoim ogonie.
"Frankie! Chcesz mego ciała?",
Frank mnie nie chce i ja nie chcę Franka, dobra? Wyluzuj się!
Sądzisz, że mógłby, co?
Nie. Nie mogłabym tego zrobić Dave'owi.
Nie, nawet jeśli bym chciała.
Ale... wiesz, wygląda jakby zrezygnował.
Z pracy. Ze mnie. Wszystkiego.
Ach, kochana.
Kochana. To cię rozweseli.
Nie na darmo byłam w harcerstwie!
Gaz!
Gaz! To była moja Jean, prawda?
Nie, nie. Tylko parę starych dzierlatek.
Idę po Nathe'a.
Nazbierało ci się.
A co z ciocią Jean?
Ciocia Jean jest zajęta.
Nie czuję się najlepiej.
Jasne, że nie! Masz kaca. Weź wolne. Zostań w domu.
W twoim domu jest bałagan. I jest zimno.
To chodź do klubu pracy. Będą niezłe jaja.
Dom mamy jest zawsze ciepły.
Nie zawsze mogę cię przyjmować z honorami.
I tak to nie jest dom twojej mamy. To dom, jak go zwą... Barry'ego.
Wiesz co? Na przyszły weekend zrobię porządne sprzątanie. Obiecuję!
O pójdziemy sobie na mecz.
- Tak? - Tak. Niedzielna Liga w parku.
Mają paru niezłych graczy.
United przeciwko Man U, co?
Wiesz, że na to mnie nie stać.
Przez ciebie zawsze robię jakieś durnoty, jak wczoraj wieczorem.
Onni ojcowie tego nie robią.
Nie?
- Cześć. - Cześć.
Nathe!
Możemy spróbować się wkręcić na Man U. Terry mówił...
Nie!
Dobra! Za... Załatwię bilety! Na pewno!
Uuu! Aaa! Cantona! Jaki cieniak w piłkę gra!
Nakopiemy im, Nathe.
Kurwa!
Jak wrócę, podania o pracę mają być skończone. Jakieś pytania, będę na zewnątrz.
Mówię ci, jak baby zaczynają szczać jak my, to już koniec.
Skończeni jesteśmy, Dave.
Na wymarciu.
Tak, znaczy...
Jak? No, wiesz...
- Jak? - Mutacje genetyczne. Zmieniają się w nas.
Za parę lat mężczyźni nie będą istnieć. Tylko w zoo albo co.
Nie jesteśmy dłużej potrzebni, co?
Bezużyteczni. Dinozaury.
Wczorajsze wieści.
Jak deskorolki.
Zamknij się! Niektórzy tu starają się o pracę.
I napisane jest "nie palić".
A tu napisane jest "klub pracy". Widziałeś tu kurwa jakąś pracę?
Zapominasz, Gerald, nie jesteś już naszym brygadzistą.
Jesteś teraz jak my wszyscy.
- Złom. - Stul się, co?
Poczekajcie. Dlaczego te wszystkie baby idą w ogóle do tego klubu dla facetów?
No co! Z powodu nas. Mężczyzn.
Nazywasz tych Chippendalesów mężczyznami?
To poniżające, tylko tyle.
Ale ile tam było lasek?
Tysiące. Żądnych krwi.
Dycha żeby patrzeć, jak jakiś jebany pedzio ściąga gacie! Cała dycha!
Dycha razy tysiąc, nie? I robi się...
No, dużo. Bardzo dużo.
Dziesięć tysięcy funciorów.
- Ile? - Dziesięć tysięcy.
Hej, Dave, znaczy... Warto pomyśleć, co nie?
Chudy i Tłusty cwałują po Sheffield z dzwoneczkami na wierzchu!
To by było warte dychę!
Nie bądź taki cholernie durny. Mówimy tylko...
- Dzwoneczki na wystawie! Dajcie mikroskop! - A czemu do diabła by nie!
Bo ty jesteś tłusty, on chudy, a obaj jesteście zajebiście paskudni.
Drań!
Co to za sprawa z tąwyłączną opieką?
Wiesz co? Jak chcesz wspólnej opieki, to płać swoją działkę.
- 700 funciaków. - Jestem na zasiłku, nie zauważyłaś?
- Idź do roboty! Ja dam ci pracę! - Dwa i pół na godzinę! Tu nie Kalkuta!
Nie, dziękuję.
Jak chcesz robić sztuczki, proszę bardzo, ale Nathan będzie miał oboje rodziców.
I twój kochanek to zapewni?
Abrakadabra, oto i on! Dobry wieczór, Barry.
Sąd o tym zadecyduje.
Nie. Nathan jest twój i mój. Jemu chuj do niego!
- Tak jakby cię to obchodziło. - Uświadom sobie. Nie lubi u ciebie być.
Jasne, że lubi! Jak cholera! Zapytaj go!
Zapytaj go!
Hej, Nathe! Robimy jaja, prawda?
- Gary! Przestań! - Jest w domu?
Jest w domu?!
Nathe!
Nie słyszy przez te twoje... cholerne potrójne szyby.
Dobrze słyszy.
To... To nie w porządku. Do chuja z tym. Jestem ojcem, a ty...
Ty jesteś nikim.
Dobranoc, Gary.
Dobranoc, Nathe!
Na razie, dzieciaku!
Nie. Nie zrobię tego.
- Nie rozbiorę się. - Zabierają mi go.
Potrzeba mi tylko 700 funtów i nic na mnie nie mają.
- Gaz, nie. - Dave, to mój syn!
Została jeszcze kradzież samochodów.
- Nie! - No, to co?
Słuchaj, pomogę ci, dobra? Biegnę, tak?
Ale nic nie ściągam. I tyle.
Dalej, Dave. Nie zatrzymuj się teraz.
- Trzymaj tempo, ty gruby draniu. - Gazza, ty frajerze!
Pomóc ci?
Tak, to chyba te przewody wysokiego napięcia.
Spróbuj teraz.
Nie pracowałeś czasem w Harrisonie przed zamknięciem?
Tak myślałem, że cię skądś znam.
Byłem na produkcji z Gazem. Ten tam na drodze.
To jak leci?
Masz jakąś pracę?
Nie, nie ma za wiele, co?
No, to jak mówię, kup sobie nowe, jak będziesz mógł.
Ależ cała przyjemność po mojej stronie!
Dave?
- Nic ci nie jest, stary? - Ty draniu!
Hej! Hej!
Możesz się zastrzelić.
A skąd ja tu wezmę pistolet?
Musisz sobie znaleźć wysoki most, no, wiesz.
Tak. Jak taki do skoków bungee, ino bez tego kawałka gumowej liny.
Nie znoszę wysokości.
Utop się. Całkiem niezły sposób.
Nie umiem pływać.
No i kurwa nie musisz, palancie. W tym cała rzecz.
Nie jesteś zdeterminowany, co?
Przepraszam.
Wiem.
Stań na środku jezdni i niech jakiś twój koleś prosto w ciebie przygrzeje.
Nie mam żadnych kolegów.
Właśnie uratowaliśmy ci życie, to nie mów, że nie jesteśmy twoimi kolegami!
- Tak? - Tak, ja i w ogóle.
Ja bym cię przejechał, jakbym tylko na ciebie spojrzał.
O dzięki.
Dzięki.
Wielkie dzięki.
- Co robisz, mamo? - Gdzie byłeś?
Jeździłem.
- Jeździłeś dokąd? - Tak sobie jeździłem.
Myślałam, żeś przepadł.
Strażnik tutaj? Nie dziwota, że chce się zabić.
Przynajmniej jeden gość ma pracę z tego, że to zamknęli.
Po co mu wygadałeś, co? Ten chłopak to świr.
On gra na trąbce.
Może się całkiem przydać. Możemy potrzebować trochę muzyki.
Ma samochód. Miejsce do ćwiczeń.
Poza tym dla niego to dobra... jak to zwą... terapia.
Jasne! Podskakiwanie na golasa. Terapia!
Mówię ci, nie tylko on będzie się chciał zabić, jak będziesz klepał takie bzdury.
Tato, głodny jestem.
Zobacz!
Hej! Lomper!
- Gdzie mój ryż? - Poszukaj na głowicy... beczułko.
Nie lubię chińszczyzny.
Oczywiście, że lubisz... Nie lubisz?
- Zobaczmy płyty. - Co my tu mamy, Dave?
"Taniec kwiatów".
- "Maszerując z Hepworthem"? - Jezu Chryste!
Hot Chocolate! To rozumiem!
Wierzę w cuda,
od kiedy się zjawiłaś...
Seksownisia!
Źapuszczaj, Daverimo! Gotów.
Tato! Tato, nie.
W porządku, Nathan. W porząsiu. Widziałem, jak to robią.
- Witamy państwa... - Dave!
Dobra, dobra.
"Seksownisia". Raz, dwa...
Raz, dwa, trzy, cztery.
Potrzebna mi widownia.
Potrzebny ci lekarz.
Mówię ci, coś nie tak z tym dzieciakiem.
- Sprawdziłeś cały drugi koniec? - Tak!
Nie ma sensu. Uciekł.
- Co? - Widziałem, jak wybiegał.
Tu jest zasraniec.
Nathe!
Nathan!
Nathan.
Cholera jasna!
- Co ty tu wyprawiasz, co? - Nic. Idę do domu.
To strasznie daleko! Sam wiesz!
Dlaczego tak sobie uciekłeś?
Wstyd ci, co?
Myślisz, że twój własny ojciec to kutas.
Wiesz, że nie robimy tego dla śmiechu.
Próbuję nazbierać trochę kapusty,
żebyśmy mogli się widywać.
Próbują nas powstrzymać, rozumiesz.
No cóż, równie dobrze mogę to olać.
Tylko że jestem twoim ojcem.
To chyba coś znaczy, co?
Lubię cię.
Kocham cię, gałganie.
W porząsiu?
- W porządku? - Tak.
Świrusie.
No co, mówiłeś taniec.
To był dobry pomysł, koleś.
Tylko nieodpowiedni taniec.
Gaz! Zobacz tutaj.
O mój Boże!
Gerald, kolego, będziesz słynny w klubie pracy.
Niezły jak na starego drania, co?
Ma przesrane i tyle.
Mówiłeś, że chcesz nauczyciela tańca.
Gerald? Wypchaj się!
On rozpowie każdemu! Wyśmieją nas w całym Sheffield.
Uwaga, chłopy. Wróg naciera.
Wejdź, Torvill.
Posadź tu swoje cekiny.
- Pośmialiście się już. Teraz spierdalać. - To wolny kraj.
- Niezły jesteś. Szykowne kroki. - Gerald!
O dzień dobry.
- Gerald, przegapiasz rumbę. - Przepraszam, to moi koledzy z... pracy.
- Nie myślicie o zapisaniu się na lekcje? - Cóż za zbieg okoliczności...
- Lepiej już chodźmy. - Dobranoc.
Wracaj do swojej rumby. Do zobaczenia, Gerald.
W pracy.
Ma krasnale.
To ci niespodzianka.
Sytuacja się polepsza?
- Wiesz, kochanie, że właśnie chyba tak. - Dobrze.
Za ciężko pracujesz.
Powinieneś pozwolić koledze popracować dla odmiany.
- Chciałabym, żebyś był twardszy, Gerald. - No, cóż. Nie mogę się spóźnić.
- To mogę sobie... - Linda, kochanie...
Nie bądź taki skąpy! Sytuacja się polepsza. Sam powiedziałeś.
Spodoba ci się jazda na nartach.
Linda...
Nieważne.
Cześć.
Hej, Gaz.
- Idziemy do biura, Torvill? - Tak, jak cholera idę!
Odłóż to. Odłóż to!
Widzisz to? Rozmowa o pracę. Na pewniaka. Koleś z Harrisona.
Tę pracę mogę robić stojąc na głowie.
O nie będę musiał już oglądać waszych paskudnych gęb.
- Daj spokój, tylko potrzebujemy pomocy. - Przykro mi. Nic nie mogę dla was zrobić.
Chcemy tylko coś wiedzieć o tańczeniu.
Tancerze mają koordynację, umiejętności,
rytm, kondycję i szyk.
Przyjrzyj się sobie dobrze w lustrze.
A teraz jestem zajęty.
Nie spóźnijcie się do klubu pracy, chłopaki.
Drań!
Na początek Ł16.000 plus fundusz emerytalny.
To będzie ulga wrócić do pracy. To nie było najlżejsze pół roku.
Jestem na bieżąco z najnowszymi rozwiązaniami w tej gałęzi
i starałem się...
nie proznowac, no wiecie.
Masz, oczywiście, potrzebne kwalifikacje.
I znamy się dłużej niż sięgam pamięcią.
Słucham?
Chodzi o to, Gerald, czy...
po tak długiej przerwie, sądzisz, że dasz sobie radę?
Ty...!
draniu! - Kurwa mać!
Hej, Gerry, kolego...
- Nie dostałeś, co? - Wynocha z drogi! Chodź tu!
Drań! Ta praca była moja!
Was to gówno obchodzi! Smarkacze!
Dla mnie to co innego! Mam pewien poziom życia! Obowiązki!
Wypływałem na wierzch! Wypływam na wierzch!
To była moja pierwsza rozmowa od miesięcy!
Mógłbym postarać się o zaliczkę za miesiąc. Ona by się nigdy nie dowiedziała.
A teraz co?
Ona jeszcze ma karty kredytowe.
Teraz chodzi po sklepach z pierdoloną kartą Barclaysa, wydaje!
Dlaczego jej po prostu nie powiesz?
Jak mogę jej powiedzieć po sześciu miesiącach?
Kobiecie, która chce jechać na narty na urlop!
Na narty! Do chuja!
Po co to zrobiliście? To była moja praca!
To musiała być moja... praca!
Nie możecie mnie zostawić w spokoju?
Skleiliśmy to.
Prawie nie widać połączenia.
- Dawaj. - A, tak.
Znaleźliśmy to na rynku, na przeprosiny.
Kółka się kręcą i w ogóle.
W sumie to dla twoich krasnali. Nie dla ciebie.
Nie...
Nie wiem...
To wspaniałe.
Myśleliśmy... może to postawisz obok... studni życzeń.
Zrobisz małe...
- Dekorację. - Tak.
Co sądzisz?
Dzięki, chłopaki.
Dzięki ogromne.
Daj fajkę, kurwa mać.
Sądzisz, że któryś z nich umie tańczyć?
Nie gadasz ciągle jeszcze o tych bzdurach z Chippendales, co?
Wersja Yorkshire. Jak te palanty mogą, to i my możemy.
- Nie umiecie tańczyć. - Wiemy, Gerald.
- Gaz, dziewiąteczka się zbliża. - A sądzisz, że dlaczego za tobą chodzimy?
Nie wiem. To nie mój rodzaj tańca. Takie sobie trzęsienie dupy.
Mam magistra w trzęsieniu dupą, kolego. Naucz nas tańczyć, my nauczymy cię reszty.
Gerald, tym razem mówię poważnie. Potrzebuję pomocy.
A co, jak mnie ktoś zobaczy? A co, jak Linda się dowie? Co z moją reputacją?
Co z twoimi długami i resztą, koleś.
Przepraszam. Przepraszam.
Pomyślałem, że spróbuję.
Jestem trochę zdesperowany. Wiecie, jak jest.
Nie potrafię nawet ściągnąć ciuchów porządnie, co?
W porządku, Reg. Poczęstuj się herbatą, jak chcesz.
Nie, dzięki. Dzieciaki są na zewnątrz.
Przyprowadź je.
Nie.
To nie miejsce dla dzieci.
To szaleństwo.
Zatem...
to pan Koń.
Koń.
Tak, dobrze...
Chwileczkę, panie Koń. Moi koledzy w komisji...
Zapytaj, dlaczego nazywa się Koń.
Sam go zapytaj! Chyba nie dlatego, że leci w Grand National.
Wszystko pięknie, ale wielka fujara do niczego, jak trza się laską podpierać.
Ma chyba z pięćdziesiątkę, jak nie więcej.
To, panie Koń, co pan umie?
Nie wiem w sumie.
Zobaczmy, mamy...
Mamy stukanie biodrami...
przytupy, "przystanek autobusowy".
Czasy breakdance'a mam już pewnie za sobą.
- Ale robię taniec-połamaniec. - Teraz się rozumiemy!
- Wszystkie? - Tak, chyba tak.
No cóż, minęło trochę czasu. I mam to schrzanione biodro.
Tak.
Dobra, zapuszczaj, Nathe.
Połamania, koleś.
Mój ulubiony film to "Deszczowa piosenka".
To wejście na ścianę to jest numerek!
On mnie zna. Niedawno tynkował nam ścianę w łazience.
- Wywalcie go. - Nic ci nie będzie.
- On mnie rozpozna. - Zamknij się!
- Jakie wejście na ścianę? - Pokażę wam.
Będę Donald O'Connor, dobra?
To jest ściana.
No cóż...
Wiecie, na filmie to lepiej wygląda.
To... nie śpiewasz?
Nie.
- I nie tańczysz? - Nie.
Wybacz moją ciekawość, ale... co robisz?
No...
Proszę bardzo...
Panowie, wielkie działo... nadjechało.
Swięta Anielko!
Jak leci, Gerald? Nie widziałem cię!
Robiłem mu łazienkę.
Cześć, Guy.
Nathe...
Nathan!
- Jean! - Tak?
Miałaś kiedyś Murzyna?
- Wiesz, że nie, Dave. - Ale...
Jakbyś szukała nowego faceta, nie?
Jakbyś szukała, tylko tak mówię,
to rozważyłabyś takiego?
Co w ciebie wstąpiło?
Nie, rozważyłabyś?
Może i tak. Tak.
Czy to dobrze?
- Więc to prawda. - Mam już tego dosyć.
Co prawda?
Co mówią o Murzynach.
Ze mają fajne ciała i w ogóle.
Niektórzy. Tak.
No i?
Nic.
David... nie obchodzi mnie, czy są czarni, biali, czy we wszystkich kolorach tęczy.
Za ciebie wyszłam. Pamiętasz?
Tak.
Dobranoc.
Dlaczego miałabym chcieć kogo innego?
Wielkoludzie.
Jeanie,
padnięty jestem.
To zadziwiające, jak męczące jest obijanie się.
Tylko tak się wygłupiają, Dave.
- Tak sądzisz? - Jasne!
To przecież Jean, no nie?
- Masz te miętowe czekoladki? - Spadaj! Jesteś na diecie.
- Nie zaczynaj znowu. - To ile razem masz?
22... 27 pensów.
Ł4,99, specjalna oferta. To ciągle brakuje skubanego piątaka.
Wiesz, co to oznacza, Dave?
O nie! Daj spokój, Gaz. Dlaczego ja?
Masz niewinną twarzyczkę. Ja mam wypisane morderca na mojej.
Jak nie chcesz tańczyć, to możesz zrobić coś pożytecznego.
Jean się wścieknie! Jest tam!
Jest daleko! Na razie. Powodzenia.
- Daj mi landrynkę. - Jeszcze nie zapłacone.
Hej, co to jest?
Nie poszedłem kraść jakiegoś babskiego "Zrób to sam".
To "Flashdance", Dave. Ona jest spawaczką.
Mam nadzieję, że tańczy lepiej niż spawa!
- Zobacz tylko! Ma chujową mieszankę. - Zamknij się, Dave.
- Co ty wiesz o spawaniu? - Więcej niż jakaś tam malowana baba!
To jak ognicho. Za dużo acetylenu.
Te spawy chuja wytrzymają.
Na rany Chrystusa, patrzymy na taniec.
Wściekły jest o supermarket.
Hej, tylko zobacz na to.
Co ci mówiłem? Nieźle skacze na nóżkach.
I to, panowie, jest to, czego nam trzeba.
Jakoś nie mogę sobie jego wyobrazić w takim kręceniu dupy.
To tylko szybsze tango. Nauczę każdego gościa w tydzień. Nawet ciebie.
Nawet takiego grubasa jak ja?
Jasne. Wiem, kim jestem, więc się nie nabijaj.
No, dobra. Dwa tygodnie.
Bez jaj.
Nie wiem, Gaz.
Jean sądzi, że powinienem wziąć tę pracę ochroniarską w Asdzie.
Jezu! Ochrona?
Więcej jesteś wart, Dave.
Ona tak nie sądzi.
Chyba coś się kręci między nią i tym gościem.
Tym żonglującym palantem?
Nie. Nie ma mowy.
Nie winię jej.
Możesz jej pokazać, Dave.
Nikt nie każe Chippendalesom pracować jako ochrona. Mają w bród, no nie!
Dwa tygodnie. Tak stary powiedział i wcale się nie nabija.
To jest pomysł.
To więcej niż pomysł.
Pomyśl, jaką Jean będzie miała minę, jak zobaczy, że tańczysz "Flashdance".
Dwa tygodnie? Tak jak tamte cycuszki?
Tak przecież powiedział.
Ale... spawać umiem lepiej od niej.
Stop! Nie, nie! Stop! Stop!
- Co? - Ty się nie ruszaj!
A ty... idź do przodu.
- Dobra. - Jazda, Nathan.
Nie, nie, nie! Jezu Chryste!
Ja tylko chcę was ustawić w cholernej prostej linii!
Co mam zrobić?
To tak jak pułapka ofsajdowa Arsenalu, no nie?
- Ty co? - Pułapka ofsajdowa Arsenalu.
Lomper to Tony Adams, jasne?
Jak jakiś frajer leci strzelić,
to wszyscy robimy krok do przodu i machamy rączkami jak wróżka.
To proste.
Dobra!
Nathan!
Tak!
Doskonale.
No, tak trzeba było od razu mówić.
Jazda. Włazić szybko. I wytrzeć buty.
- Odłóż to. Stłuczesz. - Tylko patrzę.
Wyższe sfery, nie?
Dobra.
- Gotowi jesteśmy? - Gotowi na co?
Na ściąganie ciuchów!
Myślałem, że robisz ze mnie tylko kostiumowego tancerza.
Panienki, jesteśmy striptizerami, no nie?
Czekaj, tutaj? Teraz? W tym domu?
- To jest porządna dzielnica. - Gaz... nie wiem.
Jak nie możemy ściągnąć ciuchów przed sobą, to jakie mamy szanse przed laskami?
Koszule raz!
No, dalej!
Dobra, ale bez patrzenia. I bez chichotów, pały.
Miałem kiedyś normalną pracę.
Pytam się, co my wyprawiamy? Co my wyprawiamy?
I spodenki.
- Koń z nazwiska, koń z natury, co? - O, zamknij się!
- Dlaczego jesteś taki brązowy? - Bez powodu.
- Ktoś tu ma solarium! - To Lindy i nie, nie pozwalam!
Co ja mam z tym zrobić?
Nie jest tak źle.
Od przodu.
Tłuszcz, David, to feministyczna sprawa.
Co to ma znaczyć?
Nie mam pojęcia, nie? Ale tak jest.
Próbuję być na diecie.
Naprawdę!
Chyba spędziłem większość jebanego życia na diecie!
Im mniej jem, tym grubszy się robię.
- To się nażryj i schudnij. - Zamknij się, obwisłe cycki!
Nie są obwisłe.
Koleżanka Lindy miała na sobie takie coś plastykowe w fitness klubie.
Schudła tony. To było jak magia.
Jak to się nazywa?
No, to takie jak... folia kuchenna.
- Słyszałem o tym. - Folia kuchenna?
Nie jestem udkiem kurczaka, Gerald.
- Okręcasz się tym, to zbija tłuszcz... - Ona to uwielbia!
- Nie możecie tak po prostu zabrać. - Przykro nam, koleś.
Ale ja tylko jestem mu winien 120 funtów.
- One tyle są warte z drugiej ręki. - Ale nie są z drugiej ręki.
Teraz już są, koleś.
- Postawić to i spierdalać! - O kurwa mać!
To chyba jakaś pomyłka. Sprawdzimy w biurze.
Dzięki, chłopaki.
Nie takie złe to ściąganie ciuchów, co?
Dave i Lomps, na skrzydła.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Lewa linia, trzy, cztery.
Prawa linia, trzy, cztery.
Pułapka ofsajdowa. Raz, dwa,
trzy, cztery. Teraz pasek,
trzy, cztery. Teraz buty,
trzy, cztery. Skarpetki...
- Poczekaj, nie mogę... - Dalej!
- To było do niczego. - Czekaj, daj nam szansę!
Założę się, że nawet Madonna ma problemy ze skarpetkami.
- Mogłeś wybić mi oko! - Przepraszam.
Co ty wyprawiasz? Są pożyczone!
Możemy użyć je na występ.
To samo robią te Chippendalesy.
Wszywają velcro po bokach i potem...
Ściągają! Potem je zszyję.
Gdzie się nauczyłeś szycia na okrętkę?
W więzieniu.
Dzięki, Nathe.
Daj spokój, Al, to przecież ja!
I dokładnie dlatego ma być stówka z góry. Pół ceny.
Jak ci dam klub za friko, ty się nie zjawisz i zostanę z pustym barem w piątek wieczór.
Jasne, że się stawimy! Nie mam stówki!
Jak mi powiesz, co kombinujesz, to może to pomoże.
Nie mogę. To ściśle tajne.
Przykro mi.
- Jak leci, słonko? - Cześć, mamo.
- Czego chcesz? - W porząsiu, Mand?
Oddam ci wszystkie pieniądze.
Nasze pieniądze, Nathana. Wiesz, tym razem na pewno.
- Tak, już to widzę. To tyle? - Tak. Tak, tak.
W sumie, nie. Chodzi o to, Mand,
że w biznesie trzeba spekulować, żeby akumulować.
- Nie jestem pewna, że to słyszę. - Oddam ci wszystko. Tylko mi trochę trzeba.
- Chcesz pieniędzy? - Tak!
Dobra. Potrzebny mi ktoś w pakowni.
Ł2.50 na godzinę. Jak chcesz, możesz zacząć zaraz. Reflektujesz?
Idziemy, tato.
Nathan.
Nie możesz tak zrobić. To twoje oszczędności.
Mogę. Tylko potrzebny mi twój podpis. Tak pisze w książeczce.
Chciałbym wypłacić pieniądze.
Do jasnej cholery, nie możesz.
- Wszystko w porządku. Załatwimy to! - To moje pieniądze!
Sto funtów poproszę.
Jak będziesz miał 18 lat, to przyjdziesz i sam wypłacisz.
- Powiedziałeś, że oddasz. - Wiem!
Ale masz nie słuchać, co ja mówię.
Tak powiedziałeś. I ja ci wierzę.
Naprawdę?
Tak.
Cholewcia, Nathe!
Dalej, dalej! Raz, dwa!
I jeszcze jeden na szczęście!
Jeeeest!
Nie jest prosto, Lomps.
Daj sobie na luz, to tylko plakat.
Panie Jezu wszechmogący!
- Jak leci, królewny? - Królewicz Gary!
To co kombinujesz, cwaniaczku?
Trochę tego, trochę tamtego i jeszcze coś.
- Tylko plakatujemy dla kumpli. - Ach, tak.
A kto pójdzie oglądać twoich kumpli?
Ostatnio mieliśmy tu autentyk.
Nasi kumple są lepsi.
- Lepsi? W jaki sposób? - Cóż...
Ci idą na całość.
- Prawda, chłopaki? - Na całość? Wy?
Do diabła! To by było warto zobaczyć!
- No to do zobaczenia. - Siemanko.
Nie ma się co denerwować.
Nie ma mowy. Nie i nigdy. W takiej kolejności, koleś.
Przepraszam. Nikt mi nic nie wspominał, że ma być goło i wesoło.
Słyszałeś je. Musimy im dać więcej niż przeciętny golas za dychę.
- Tak, ale... ptaszek. Znaczy się... - Twój ptaszek?!
- Mój ptaszek! - Pośmiewisko. Kompletne!
- No co, one przyjdą! - Z nożyczkami! Wiedzą, że to my.
Do wieczora każdy bubek w Sheffield będzie wiedział, że to my. Tak czy tak.
Możemy o tym zapomnieć i wrócić do pierdolonego klubu pracy
albo zrobić to i może dorobić się.
I powiem wam coś.
Ludzie nie śmieją się tak głośno, jak masz tysiączek w kieszeni.
A teraz, wchodzicie w to
czy nie?
...złe warunki dla kierowców w Górach Pennińskich.
Jeśli to możliwe, proszę omijać nasz rejon.
Za to prognoza na resztę tygodnia wygląda o wiele lepiej.
Burze mijają i będziemy mieli ciepły i słoneczny weekend.
Wracamy do muzyki. Oto kolejny utwór disco z lat 70.
Donna Summer i...
"Hot Stuff".
Nie.
Gerald, daj spokój. Tylko godzinę!
Tu są całkiem fajne baby.
Nie. Za duże cycki.
Tak?
Czy to możliwe?
Krem przeciwzmarszczkowy.
Czy faceci też mogą tego używać?
Zostaw, nie twoje.
Cóż, tylko się modlę, że będą bardziej wyrozumiałe dla nas i tyle.
Ty co?
Będą tak samo na nas patrzyły.
A co jeśli w następny piątek 400 kobiet powie: "Ten jest za gruby, ten za stary,
a tamten kutasek z zapadłą klatą".
- Nie powiedzą. - Czemu nie? On powiedział, że za duże cycki.
To co innego. My jesteśmy... facetami.
Tak. No i?
Myślę, że ma fajne cycki.
Nic nie mówiłem o jej osobowości. Na pewno jest bardzo fajna.
One też nic nie powiedzą o twojej osobowości.
I bardzo dobrze, bo jesteś draniem.
Ciul z twoją osobowością! One na to patrzą.
I jeszcze coś ci powiem, kolego.
Może i jest krem na zmarszczki, ale kremu na tłustego drania na pewno nie ma.
Macie... chłopaki.
O matko!
- O cholera! - Gaz powiedział, że ma być coś odlotowego.
To jest najlepsze. Prawie jak skóra.
Tak, ale...
- Niedużo tego. - Jaki dziś dzień?
- Poniedziałek. - A kiedy występujemy?
W piątek. Próba generalna jutro.
Chyba puszczę pawia.
Jak mam przeczytać instrukcję? Nie było żadnej!
Nie? No to może brakuje jakiejś części.
Tak, to mam. Jeśli tak to pani nazywa.
No to jak wszystko jest, to dlaczego nie działa?
Co ma pani na myśli, w jakim sensie?
Nie działa w takim sensie, że nie działa.
Nie, nie mogę mówić głośniej.
Nic się nie dzieje, rozumie pani? Nic się nie powiększa.
To jest pilna sprawa.
Co jest, wielkoludzie?
Przepraszam.
Dave...
Dave.
Przyspieszasz.
Daj mi spokój!
Dobra, koleś.
Powiedz szczerze.
Nie robimy z siebie największych idiotów w całym odkrytym kosmosie, co?
Dave, słuchaj.
Czy możemy pogadać? Na osobności.
Tak. Czemu nie.
Dave, nie powiesz nikomu, prawda?
Nie... Potrafię zachować sekret.
Jak miałem jakieś 12 lat,
nasza szkoła zabrała nas... na lekcje pływania.
Mieszane klasy.
No wiesz, chłopcy...
i...
dziewczynki.
To było straszne, Dave. Stałem tam
tak z boku basenu w kąpielówkach
z tymi wszystkimi ładnymi dziewczynami w bikini!
I... no wiesz...
No i ten...
No i stanął mi!
- Co zrobiłeś? - Wskoczyłem na głęboki koniec.
Prawie się kurwa utopiłem.
A co jak to się znowu stanie?
Tylko pomyśl. Przed 400 kobietami!
Gerald,
rozmawiasz nie z tym facetem.
- Mówiłeś, że tylko twoja mama. - To rodzina.
- Co można zrobić? - A to kto, do diabła?
O nie.
To Beryl.
Moja siostrzenica!
Gdzie Dave?
Hej, Dave!
Dave!
- Co ty wyprawiasz? - A na co to wygląda?
Za trzy dni mamy występ! A ty gdzie kurwa jesteś?!
Tutaj, w pracy! Źarabiam! Ót gdzie.
A nie wydurniam się!
Koniec dyskusji!
Dave.
- Daj spokój, Dave. - Nie.
Dobra.
- Bardzo ładna. - Gaz, proszę, przestań.
- Dalej, panie agencie ochrony. Do roboty. - Gazza!
Koń, wyjdź i powiedz im, że będzie opóźnienie.
Nie będą czekały bez końca.
Szybciej, tłusty draniu!
Nigdy nie nazywaj mnie tłustym draniem, rozumiesz?!
- Rozumiesz?! - Potrzebujemy cię, Dave.
Nie mogę!
Po prostu nie mogę. Jasne?
Słuchaj, pomyśl o najnudniejszej rzeczy, jaka ci przyjdzie do głowy.
- To powinno utrzymać to w ryzach. - O czym?
- Akwizytor plastykowych okien. - Ogrodnictwo. Wystąpienie królowej.
Podwójny album Dire Straits.
- Programy przyrodnicze. - Lubię programy przyrodnicze.
Tak, ale chyba nie staje ci na nich, co?
Staje?
- Cholewcia... - Zamknij się! To nie żart, to nieuleczalne.
Nie przyjdzie.
Trudno. Damy sobie radę bez niego.
To twój tatuś tańczy przed tobą, tak?
Tylko jak ćwiczy.
A tak dobrze nam szło.
Nogi mi przemarzły.
Dobra. Imię i nazwisko.
Gary Schofield.
- Gerald Arthur Cooper. - Jak?
Gerald Arthur Cooper.
- Barrington Mitchell. - Barrington?
Tak.
- Przez jedno "r"? - Dwa.
Już mówiłem. Kradliśmy rury, to wszystko.
Gary, przyjacielu,
żaden palant nie kradnie rur na golasa.
My tak.
Nie ubrudzimy sobie ubrań, co nie?
Cóż, nie pękajcie, chłopaki. W więzieniu w Wakefield jest świetna pralnia.
Kasety wideo ze stróżówki.
Co się stało ze strażnikiem?
Zawsze tu przyspieszasz.
To ty zawsze tu zwalniasz.
Zobacz... Przepraszam, można na sekundkę?
Zamknijcie się, co?! Zobacz.
On ma rację.
- Przyspieszasz. - Ó, odwal się!
Ciszej! Moja mama usłyszy!
Zawsze chciałem poznać twoją mamę.
Jak to, nie mogę go zobaczyć? To mój syn! Nie zostałem oskarżony!
Zapytaj Smilera tam! Brak oskarżenia!
Przepraszam. Opieka społeczna chce z tobą porozmawiać.
Muszę wyznaczyć spotkanie.
- Przyszłam odebrać syna. - O dobrze...
Chwileczkę.
Nic mu nie jest. O nic nas nie oskarżono.
To jest to twoje dochodowe przedsięwzięcie. Pornografia.
Nie bądź głupia. Będziemy mieli twoje pieniądze.
Moje pieniądze?! Nathana pieniądze!
- Proszę bardzo. - W porządku, tato?
- W porządku, dzieciaku? - Tak, luzik. Cześć, mamo.
Chodź, kochanie.
Odziemy już.
- Daj spokój, Mand! - Bezrobotny,
700 funtów zaległości w alimentach, a teraz areszt za nieprzyzwoite obnażenie.
- Ciągle sądzisz, że jesteś dobrym ojcem? - Stara się.
- Widzisz? - Trochę na to za późno.
- Poczekaj chwileczkę! - Spójrz na siebie, Gary!
Spójrz na siebie!
Jak leci, koleś?
A więc?
I od jak dawna to się święci?
Około pół roku.
Poradzę sobie ze stratą solarium.
Samochodu. Telewizora.
Nawet poradzę sobie ze wstydem przed wszystkimi sąsiadami.
Ale pół roku! Cholerne sześć miesięcy!
I nic mi nie powiedziałeś,
swojej żonie!
Myślałem, że ci się podobają.
Nie, Gerald. Nigdy mi się nie podobały.
Zabrali mi solarium. Zabrali wszystko w cholerę.
- Zostały ci frytki. - Dom zabrany.
Zona mnie wywaliła.
I wiesz co?
Właśnie dostałem tamtą pracę.
Gratulacje.
- W porząsiu, dzieciaku? - Cześć!
- Chcesz trochę pokopać w parku? - Jasne.
Nathe.
Cześć. Jak leci, złotko?
Nie powinieneś tu być.
- Kto tak twierdzi? - Może przeczytaj list od prawnika.
Idziemy na basen, tato. Idziesz z nami?
Nie mogę, dzieciaku.
Nie mam kąpielówek, no nie?
- Możemy po nie iść. Prawda, mamo? - Nie mogę, kochany.
Czemu?
Po prostu...
Po prostu nie mogę. Przepraszam.
Nie wolno mu, prawda?
Chodź, kochanie.
Dave!
Ty głuchy ciołku!
Czego znowu chcesz? Mówiłem ci, skończyłem z tym.
Wszyscy skończyliśmy, Dave.
Teraz jestem naznaczony człowiek.
Przykro mi z powodu Nathana. Ciężka sprawa.
No.
Chodzi o Lompera.
Czego ta blada twarz chce?
Mama mu zmarła dwa dni temu.
Biedak. Przykro mi.
- Pożyczyłbyś marynarkę na pogrzeb? - Gaz...!
Daj spokój, Dave! To nie dla mnie, to na pogrzeb!
Jaki kolor?
Pomarańczowy!
- Pomarańczowy? - Czarny, do chuja!
Dobra, posłuchaj. Spotkamy się przy drzwiach.
- Odlotowa. - No to jazda.
- Wziąłeś trochę wolnego? - Nie.
Te pierdolone cukierki mnie wkurzały.
A poza tym, to pogrzeb.
- Gotowy? - Gotowy.
Cholera, patrz na nich.
Trzymają się za ręce.
- Niemożliwe. - Na serio.
Ja nigdy nawet nie trzymałem za ręce lasek.
Może powinienem.
Kto by to cholera pomyślał, co?
No cóż. Ludzie są różni, kwadratowi i podłużni.
Powiedziałem "kwadratowi i podłużni"!
Zamknij się, Dave. To jest cholerny pogrzeb.
Przepraszam.
- Patrz! Kto to? - To ten facet!
Pokaż nam swoje muły!
Byli razem w gazecie, prawda?
Czy w ostatnich dwóch tygodniach szukał pan aktywnie pracy?
Tak.
Czy wykonywał pan jakąś płatną lub niepłatną pracę w tym czasie?
Nie.
A ja słyszałam co innego.
STRIPTIZERZY ZE STALOWNI ZDEMASKOWANI
NALOT NA STRIPTIZERÓW ZE STALOWNI
Dobra, uwaga, chłopaki!
"Slaidburn".
Raz, dwa, trzy, cztery.
Odźcie sobie ulżyć!
O kurwa!
Hej, Patrycja Striptizerka!
- Odwal się. - Gdzie żeś się kurde podziewał?
Co jest? Musiałem kupić 20 beczek! Nic od was nie słyszałem!
Mam nadzieję, że możesz je zwrócić.
Chyba żartujesz! Jesteście sławni!
Tak, nie przypominaj mi.
- Sprzedałem koło 200 biletów! - Ole?
Świetnie, Gerald. Powodzenia.
Hej! Bierzcie z niego przykład!
- Ładny garnitur, Gerald! - Tak.
No, lepiej już sobie pójdę.
Nigdy nie wiadomo, dla was też może się tam znaleźć praca, chłopaki.
- Jak leci, chłopaki? - Jak leci, Gaz?
- Gareth. - Działamy.
Działamy jak cholera!
- Ty co? - Sprzedaliśmy 200 biletów. To dwa kawałki!
Trochę na to za późno, Gaz. Znaczy...
Zaczynam od nowa, no wiesz.
Jeszcze tylko raz, Gerald.
Masz jeszcze całe pieprzone życie, żeby chodzić w garniturze!
- Gerald... - Tak, dawaj!
No już, Gerald.
- Tylko raz. - Tak!
Tylko tyle. Tylko dzisiaj.
Co ty na to, Dave?
Jeszcze z tego nie wyrośliście?
Daj spokój, koleś.
Nie. Przykro mi, chłopaki.
Jean?
Jean, kochanie!
Tu jesteś.
Powinnam była się domyślić, jak zacząłeś używać wody po goleniu.
Dla mnie nigdy nie używałeś, co?
- Jean? - I jeszcze to...
Nigdy cię nie podejrzewałam o coś takiego, David.
To przynajmniej wyjaśnia parę rzeczy.
Nie, posłuchaj... Wiem, że to nie wygląda za dobrze.
Masz cholerną rację, że nie.
Te wszystkie późne wieczory,
a ta durna krowa tu myślała, że chodzisz szukać pracy!
Cóż, nic dziwnego.
Nic kurwa dziwnego.
- To takie oczywiste. - Nie, byłem z Gazem, serio.
No jasne! Ona jest jedną z jego cipeczek, co?
Cóż, to by się zgadzało.
Musiałaby być, żeby pójść na takie gówno!
Tylko posłuchaj, dobrze?! To nie ma nic wspólnego z żadną babą!
Jestem...
Byłem striptizerem, dobra?
Ja i Gaz i... inne chłopaki pomyśleliśmy, że zrobimy trochę grosza na ściąganiu ciuchów.
Striptizerzy?
Dobrze, dobrze, wiem.
Ty... i Gaz?
Striptizerzy?
Nie byliśmy tacy źli.
Tylko ja nie mógłbym, prawda?
Czemu nie?
Spójrz na mnie.
No i co?
Jeanie, kto by chciał patrzeć, jak coś takiego tańczy?
Ja, Dave.
Ja chcę.
Tylko dla kobiet, dzyndzlu!
Tylko dla kobiet! Kurwa, na wszystkich plakatach tak pisze.
Nie, nikt mi nie powiedział.
Wszystkie chłopaki z pubu tu są.
- Dranie! - Jak wyjdziesz na scenę, to będzie dobrze.
Jak wyjdę na scenę?
Nawet się kurwa nie zbliżam do sceny! To samobójstwo! Tylko tyle! Samobójstwo!
Kurde! Zwrócę za bilety.
Alan, proszę, idź to powiedz.
Takiej napalonej widowni? Poproś o co innego, kolego.
Jak cholera.
Nasza stara kucharka jest w pierwszym rzędzie!
- Rozszarpią nas na kawałki! - To na pewno, jak nie wyjdziecie!
Widziałeś kiedyś, jak stado wilków rozszarpuje zebrę?
- Te filmy przyrodnicze. Nie są wspaniałe? - Cudowne, prawda?
- Fajne, no nie, Gerald? - O! Ódwal się!
- Chyba nie pękasz, co, Gaz? - Dave!
Nie ma nic w telewizji, to pomyślałem, że wpadnę tu.
- Znalazłem to na zewnątrz. - Nie chcieli mnie wpuścić.
Co ty tu do cholery robisz? Mama się wścieknie!
- Siedzi na przodzie! - Tak?
Czy Barry z niąjest?
Nie pozwoliła mu przyjść. Powiedziała, że to tylko dla kobiet.
Dobra! Nie mogę już ich dłużej trzymać. Teraz albo nigdy!
Idziemy. Żaczynamy.
Zakładaj marynarkę.
Możemy nie ściągać tongów, Gaz?
Może lepiej nie.
Nie, lepiej żeby nie.
Posłuchajcie. Jak mamy to robić, tylko ten jeden raz,
to zrobimy to porządnie.
A teraz jazda.
Proszę, prosimy o oklaski
i witamy pana Dave'a Horsefalla!
Dobra, panie i panowie... i ta reszta fagasów tam z tyłu!
Do dzieła!
Może nie jesteśmy młodzi, może nie jesteśmy ładni, może nie jesteśmy dobrzy,
ale jesteśmy tutaj.
Na żywo i tylko ten jeden raz
idziemy na całość!
Nie możesz tego przegapić, nie po tym wszystkim.
- Dawaj, Gaz! Szybko! - Przepraszam, chłopaki.
Powodzenia...
Posłuchaj.
Naprawdę będę na ciebie zły.
Zobacz, jakie owacje. To twoja zasługa.
Wychodź tam i rób, co masz robić.
Boże, czy jest jeszcze ktoś, kto mnie nie ochrzania?
Jazda!
Ściągać! Ściągać! Ściągać!
Ściągać, Ściągać, Ściągać!